साहित्यिक पत्रकार संघ र मिलाप म्यागजिनको संयुक्त प्रयासमा आज, चैत ४ को सन्ध्यामा, शब्द र संवेदनाको एक गहिरो संगम साकार भएको छ ।
कविद्वय प्रा. पुरूषोत्तम दाहाल र अनिमेष दाहालका संयुक्त कविताकृति ‘वंशवृक्ष’ माथि परिचर्चा तथा कविता वाचनको कार्यक्रम, एक प्रकारले समय र सृजनशीलताको सेतुजस्तै बनेर सम्पन्न भयो । पिता र पुत्रबीचको सम्बन्ध केवल रगतको नाता मात्र होइन, सर्जनशील चेतनाको निरन्तरता पनि हो भन्ने अनुभूति त्यहाँ उपस्थित प्रत्येक मनले गरेका थिए ।
साहित्यिक पत्रकार संघका अध्यक्ष राधेश्याम लेकालीको सभापतित्वमा सम्पन्न उक्त कार्यक्रममा प्रमुख आमन्त्रित व्यक्तित्वका रूपमा प्रा. डा. कुलप्रसाद कोइराला उभिएका थिए। समालोचक युवराज मैनाली, खेमनाथ दाहाल, डा. ज्ञानु अधिकारी, कला निधि दाहाल, उप-प्राध्यापक घनेन्द्र ओझा लगायतका सर्जकहरू, घरपरिवारका आत्मीय सदस्यहरू र साहित्यप्रेमीहरूको बाक्लो उपस्थितिले वातावरणलाई अझ जीवन्त बनाएको थियो।
आफ्नो मन्तव्यमा कुलप्रसाद कोइरालाले प्राचीन ऋषि वाल्मीकि देखि कवि कालिदाससम्मको सन्दर्भ उठाउँदै सृजनाको शाश्वत परम्परालाई सम्झाएका थिए । ‘वंशवृक्ष’ को प्रसङ्गमा बोल्दा उनले पिता–पुत्रको संयुक्त कृतिलाई हार्दिक प्रशंसा र बधाई अर्पण गरे। उनले यो केवल बाबु–छोराको सहकार्य होइन, सृजनशीलताको प्रवाह हो भनेका थिए। पूर्वीय दर्शनको गहिराइतर्फ संकेत गर्दै उनले वेद विज्ञानमय र विज्ञान वेदमय रहेको विचार पनि व्यक्त गरेका थिए।
सभापतिको आसनबाट राधेश्याम लेकालीले अघिल्लो विमोचन समारोहको स्मरण गर्दै आजको परिचर्चा पनि त्यही सृजनात्मक यात्राको अर्को कडी बनेको बताए । उनले पिता र पुत्र—दुई पुस्ताका कविहरूको संयुक्त कृतिलाई समयको सेतुका रूपमा चित्रण गर्दै, ३० को दशकको संवेदना र एआई युगको चेतनाबीचको संगमप्रति बधाई व्यक्त गरे। राजनीतिक परिदृश्यतर्फ संकेत गर्दै उनले कवि र लेखकहरू सधैं प्रतिपक्षको सचेत आवाज बनेर उभिनुपर्ने धारणा राखे । एक प्रकारले सत्यको पक्षमा उभिने नै सर्जकको धर्म हो भन्ने संकेत दिएका थिए उनले।
कार्यक्रममा प्रा. पुरूषोत्तम दाहालले ‘वंशवृक्ष’ को सन्दर्भ खोल्दै अनिमेषलाई साहित्यिक वृत्तसँग साक्षात्कार गराउने उद्देश्यले यस्तो परिचर्चा आयोजना गरिएको बताएका थिए। उनले उक्त कृतिको रचना अमेरिकामा बस्दाको समयमै सम्पन्न भएको स्मरण गराए, र विमोचनका बेला अनिमेष त्यहीँ रहेको कुरा पनि साझा गरे। आफ्ना पुराना र नयाँ सिर्जनाहरूबाट उनले कविता वाचन गर्दा, शब्दहरू केवल ध्वनि मात्र नभई अनुभूतिको गहिरो तरंग बनेर बगिरहेका थिए ।
त्यसैगरी, अनिमेषले आफ्ना कविताहरू—‘म न हिंडेका बाटाहरू’, ‘मनराजा’, ‘बिहानी’, ‘म भित्रको कवि’, ‘जीवन’, ‘पैसा’, ‘बूढो’ र ‘भूकम्प’—वाचन गर्दा, नयाँ पुस्ताको बेचैनी, खोज र संवेदनशीलता प्रस्ट रूपमा झल्किएको थियो। कविता सुन्दा, ती शब्दहरू केवल कविता होइन, आत्मसंवादजस्ता लाग्थे ।
समालोचकहरू युवराज मैनाली, डा. ज्ञानु अधिकारी र घनेन्द्र ओझाले ‘वंशवृक्ष’ माथि आफ्ना विचारहरू राख्दै कृतिको गहिराइ र सन्देशमाथि समीक्षात्मक दृष्टि दिएका थिए । खेमनाथ दाहाल, कलानिधि दाहाल, ठाकुर शर्मा भण्डारी, दुर्गा भँवरकोटी, डा. कृष्णप्रसाद भट्टराई, जीवन श्रेष्ठ लगायतका सर्जकहरूले पनि आफ्ना शुभेच्छा व्यक्त गर्दै वातावरणलाई आत्मीय बनाएका थिए ।
कार्यक्रमको आरम्भमा मिलाप म्यागजिनका प्रधान सम्पादक कृष्ण भुसालले स्वागत मन्तव्य राख्दै ‘वंशवृक्ष’ को प्रकाशन मिलापबाट भएको र त्यसको “न्वारान” आफैंले गर्न पाएकोमा गर्व अनुभूति गरेका थिए । अनामनगरस्थित डालो रेष्टुरेन्टमा सम्पन्न उक्त कार्यक्रमलाई गणेश सुवेदीले सहजीकरण गरेका थिए—जहाँ शब्द, समय र सम्बन्धको सुन्दर समागमले एक अविस्मरणीय साहित्यिक क्षण निर्माण गरेको थियो ।
